مي نويسم، چون مي دانم هيچ گاه نوشته هايم را نميخواني... حرف نمي زنم، چون ميدانم هيچ گاه حرفهايم را نمي فهمي... نگاهت نميكنم، چون تو اصلا نگاهم را نمي بيني... صدايت نميزنم، زيرا اشكهاي من براي تو بي فايده است... فقط ميخندم، چون تو در هر صورت مي گويي من ديوانه ام......
